اسلام به عنوان یک دین فراگیر که خطاب آن به تمام جهانیان است ، ضمن دعوت متفکرانه مردم به

پذیرش دین و پرهیز از هر نوع تحمیل و فشار عقیدتی ، راه مجادله را برای ارباب تفکّر باز می گذارد و

فرصت هر نوع دگراندیشی را ، به شرط آنکه موجب فشار نشود و به مصالح اسلام لطمه ای وارد نکند ،

فراهم می سازد1 . خداوند متعال فراوان در کتاب آسمانی قرآن از آزادی اندیشه سخن گفته : اوست که

فکر و اندیشه بدی کرد2 . و می فرماید : که بگو آیا کور و بینا برابرند ؟ آیا فکر و اندیشه نمی کنند3 و در

شرع مقدس اسلام بسیار دعوت بر آزادی عقیده و تفکر شده است و تنها راه مجادله بین افکار را ابراز آن می داند .                                                                                              

 

و نیز خداوند متعال می فرماید : (( آیا در پیش نفوس خود تفکر نکردند ...4 )) و در جایی دیگر می فر

ماید : (( آنهایی که در هر حالت ایستاده و نشسته و خفتن خدا را یاد کنند و دائم فکر در خلقت آسمان و

زمین کرده و گویند پروردگارا تواین دستگاه با عظمت را بیهوده نیافریده ای پاک و منزه ای مارا به لطف خود

 از عذاب دوزخ نگاهدار 5. ))و نیز می فرماید : (( ... این گونه خدا آیاتش را با مثال روشن برای اهل فکرت بیان می کند6. ))

 

..........................................

 

1. هاشمی ، دکتر سید محمد ، حقوق بشر و آزادی های اساسی ، انتشارات میزان 1384 تهران

2. انه ، فکر و قدر ( مدثر / 18 )

3 . قل هل یستوی الا عمی و اَلبصیر افلا تتفکرون ( انعام /50 )

4 . ولم یتفکروا فی انفسهم ... ( روم / 8 )

5..الذین یذکرون الله قیما وقعو دا و علی جنوبِهِم و یتفکرون فی خلق السموت والارض ربنا ما خلقت هذا باطلا سبحنک فقنا عذاب النار ( آل عمران / 191 )

6. کذالک نفصل الایت لقوم یتفکرون . ( یونس / 24 )